De officiële naam van de Keizerskroon is Fritillaria imperialis. Grote gele of rode bloemen hangen als een krans van bellen aan het hard van dit bijzondere bolgewas. Deze bloemen hangen niet zonder reden. Volgens een legende bogen alle bloemen in respect naar Jezus op zijn weg naar Golgotha. Alle bloemen behalve één. Deze, de keizerskroon, bleef trots (en een beetje arrogant) rechtop staan. Maar toen Jezus naar deze bloem keek, werd deze rood van schaamte. Toen boog de bloem zijn hoofd. De glimmende druppels nectar op de stamper van elke bloem zijn de tranen die de bloem sinds die tijd vloeit. Deze tranen zijn zo groot dat ze van de bloemen vallen wanneer de stamper wordt aangeraakt.

De lelie heeft ook een mooie geschiedenis. Eeuwenoude tekeningen van lelies zijn gevonden op Kreta. De tijd die later gezien zou worden als de tijd van de Minoan beschaving. Voor de Assiriers, was de lelie een heilige bloem. Dezelfde Assiriers gebruikten lelies voor medische en cosmetische doeleinden. Verplette lelie bollen zouden infecties genezen en bloembladeren gemixt met honing werd gebruikt om gezichtsrimpels te verwijderen.

Volgens een Griekse legende kwam de lelie voort uit melkdruppels die de Godin Era had gemorst tijdens het voeden van haar kind Hercules. In de Middeleeuwen was de lelie een symbool van zuiverheid. De witte lelie heeft nog steeds een symbolische waarde tijdens religieuze ceremonies zoals trouwerijen en begrafenissen..

Bloembollen

Alleen heel rijke mensen konden bloembollen kopen. Bloembollen waren ontzettend duur. Op oude landgoederen, waar oorspronkelijk de heel rijke mensen woonden of waar ze hun zomerverblijf hadden zie je wel verwilderde gewassen als sneeuwklokjes, krokussen, narcissen. Het lijkt alsof ze altijd in Nederland gebloeid hebben, maar ze zijn ooit uit het buitenland ingevoerd. We noemen ze wel stinseplanten. Ze kregen die naam omdat ze veel voorkwamen bij stinsen, wat de Friese naam is voor steenhuizen. De bloembollen werden in de 17e eeuw door apothekers verkocht omdat de mensen dachten dat een bloembol je kon genezen wanneer je ziek was. Je had toen zogenaamde wortelsnijders. Dit waren mensen die geneeskrachtige kruiden, maar ook bolgewassen zochten in landen als Spanje en Portugal.

Hierboven zie je een prent van de gevlamde tulp, Dit type tulpen was in de 17e eeuw enorm populair. Meestal werd dat mooie gevlamde veroorzaakt doordat de tulp ziek was. Er werd heel veel geld betaald voor de bol van een mooie gestreepte tulp. Maar het volgende jaar kon je wel eens bedrogen uitkomen. Want dan kon je een heel andere bloem te zien krijgen.

Pas later is het gelukt om tulpen te kweken met een mooie tekening en in 2 kleuren die niet ziek waren. Dat mooie gevlamde zit dan in de eigenschappen van de tulp.