De Grote Handels Crash van 1637

In de 17e eeuw werd er bij tuinbouw experimenten veel nieuw zaad van tulpen gewonnen. Deze exotische en dure veranderingen werden begeerd om hun schoonheid, zeldzaamheid en status. De bollen waren alleen te koop voor de rijken. Toen de middenklasse zich begon te realiseren hoeveel geld de mensen uit hogere kringen aan de tulpenbollen besteedden en hoeveel geld ze verdienden met het verkopen van de bollen zagen ze een kans om snel rijk te worden. De tulpomanie was aangebroken.

Bollen werden, terwijl ze nog in de grond zaten, per gewicht verkocht. Het enige wat je moest doen om rijk te worden was de bollen planten en afwachten. Het kopen en verkopen van een product, terwijl de opbrengst nog niet bekend is, wordt 'windhandel' genoemd.

Voor één bol werden krankzinnige bedragen, wel tot ¬ 2200 (zo n 5000 gulden) betaald. Vaak kregen de kopers alleen een stuk papier waarop stond dat ze de eigenaar waren van een bol. De bollen zagen ze meestal niet eens. Soms bestond de bol ook helemaal niet! Er was zelfs iemand die zo graag een bol wilde hebben dat hij één bol ruilde tegen:
-twee ladingen graan
-twee ladingen rogge
-35 liter bier
-5000 liter wijn
-1500 kilo boter
-500 kilo kaas
-vier vette ossen
-twaalf vette schapen
-een zilveren beker
-een pak lakense stof

Handelaren verdienden ongeveer 60.000 gulden per maand - zelfs in de 20e eeuw nog geen slecht maandinkomen. Mensen waren tot alles in staat om ook aan deze bollenhandel te verdienen. Kleine bedrijfjes werden verkocht en familiejuwelen verhandeld. Lokale overheden probeerden -zonder succes- deze handel uit te bannen, maar zoals bij elke winstexplosie, werden de wetten van de handel gemaakt door de economie en niet door de overheid.

De bodem viel gedurende 1637 uit de markt toen een groep handelaren niet de gewoonlijk opgeblazen prijzen kon krijgen voor hun bollen. Dit gerucht werd snel verspreid en de markt klapte in elkaar. Duizenden exporterende Nederlandse handelaren werden in minder dan 2 maanden geruïneerd - het nieuws verspreidde zich heel erg snel voor die tijd.

DE NARCIS

De narcis dankt zijn naam ook aan de Griekse oudheid. Rond deze mooie bloem hangen vele mythologische verhalen. Het verhaal gaat dat Narcissus een mooie jonge man was die voor altijd jong en aantrekkelijk wilde blijven. Dit kon alleen als hij nooit zijn eigen gezicht te zien zou krijgen. Als hij zijn eigen gezicht zou zien zou hij sterven.

Narcissus was ongevoelig voor de liefde van een vrouw. Zelfs op de op hem verliefde nimf Echo werd hij niet verliefd. En er waren meer vrouwen die Narcissus hierom verachten.

Op een dag besloten de afgewezen vrouwen dit niet langer te accepteren. Zij vroegen de god Nemesis om wraak te nemen. Zij wilde wel helpen met de wraak op Narcissus. Nemesis krijgt Narcissus zover om mee te gaan naar een vijver op zoek naar wat verfrissing na een jacht. Moe van zijn reizen, wil Narcissus zichzelf in het schone water wat opfrissen. Maar.....in het water ziet hij zijn eigen gezicht reflecteren. Voor de eerste keer in zijn leven wordt hij verliefd& op zichzelf. Langzaam maar zeker kwijnt hij weg.

Toen mensen na een tijd naar zijn lichaam gingen zoeken, leek het of het was verdwenen. Op de plaats waar zijn lichaam had gelegen, stond een mooie bloem - de narcis.